Ben biliyorum.
Hiç kimse annen olamıyorum. Onu gibi bile olamıyorlar.
Aslında olmayada çabalamıyorlar. Sadece öyleymiş gibi yapıyorlar.
Annen yok iken ve hiç kimse annen olamıyorken sen anne olmak istemiyorsun.
20 'li yaşları birer ikişer atlamaya başlamışken diğerleri gibi ne gelinlik ne sahip olabileceğin bir ev ne de annelik hayallerine sahip olmadığını farkediyorsun.
Hiç bişeyin gelmediği kadar itici geliyor sana bu hayaller.
Babanın ellerini sıkı sıkı tutup o sahillerde doyasıya gezememişken,babanın sıcaklığını iliklerine kadar hissedemeden onu kaybetmişken bir başka adamın ellerini tutmak yada sıcaklığını hissetmek ne zor geliyor,bilme.
Mış gibi. hayatımdaki herkes.
Anneymiş gibi.Babaymış gibi. Ve sözde diğer yakınlar.
Kimi arkadaşmış gibi.Kimi dost.
Ve önemlisi çoğu yanımdaymış gibi.
Bir adam geldi girdi hayatıma. Sevmiş gibi.Sevgili gibi.
Güven,sevgi,şefkat,huzur ve diğer tüm duyguları sunacakmış gibi.
Ağlatmayacakmış ve daima yanımda olacakmış gibi.
Beni sadece ben olduğum gibi sevecekmiş gibi.Ama değildi,oda değildi.
Üzerken sahicilikten uzak değildi ancak.
Dünyanın geri verecemeyeceklerinin farkında ve bundan tiksiniyor dahi olsam olabilecek tüm güzel şeyler için umut besliyorum.Ümit ediyorum.Dua ediyorum.Bekliyorum.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder