1 Nisan 2012 Pazar

Kusuş.

Öncelikle teyzecim kesinlikle inandırıcı değildin.
Hiç inandırıcı değildin.Hele ağlarken,kurban olurum falan derken hiç değildin.
Bunları zerre utanmadan yada kötü hissetmeden söylüyorum evet çünkü sizin ne denli haset dolu insanlar ne denli kin dolu olduğunuzu iyi biliyorum.
Yalanı iyi söylersiniz.Bana 'bencilsin' derken bencillik bayrağını taşırsınız.
Hayır yapmak zorunda değildin.Yapmak zorunda değildin-iz.
Bana iyi hissettirmek,yanımda olduğunuzu falan belli etmek yada en çok acıdığınızdan bu şekilde davranmaya devam etmemelisiniz.
Hiç birşey söylemeyip herşeyi biriktirişlerinizin ardından ben daha çok hırpalanıyorum daha çok üzülüyorum hiç beklemediğim bir anda alakalı alakasız cümleler duyuyorum.Yutamadığım ama yutmak zorunda kaldığım şeylerle burun buruna geliyorum.
Yalvarıyorum yapmayın,beni kayırmayın.Benimle olan derdiniz sıkıntınız kininiz nefretinizi içinize atmayın.
Aman kırılır aman üzülür diye biriktirmeyin.
Bu da bir nevi kullanmaktır,kullanılmaktır bana kalırsa.
Kendinizi iyi hissetmek,iyi insan olduğunuza inandırmak için mi yapıyorsunuz bunu? Bu şekilde davranarak,yalandan tavırlarlarla yalandan gülümsemelerle beni daha da itiyorsunuz kötü olan ne varsa onun içine.Beni daha da hırpalıyorsunuz.
Gün geçtikçe savaşmam gereken insan sayısı cephe sayısı ya da her ne denirse artık,işte o çoğalıyor.
Hepiniz ayselmişsiniz gibi,gidin başımdan!

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder